Hoera, de eerste mijlpaal is gelukt: in mei heb ik aflevering 1 van mijn podcast online gezet! In deze eerste aflevering interview ik Willem van Oranje over zijn leven en heeft hij ook nog wijze lessen voor onze tijd. Het idee hiervoor kreeg ik alweer een tijd geleden, maar was toen nog anders. Toen wou ik nog fictieve hoogleraren/schrijvers/intellectuelen interviewen om over een bepaald onderwerp meer te weten te komen. Maar ik realiseerde me al vrij snel dat dat best wel een niche zou zijn, waar waarschijnlijk niet heel veel mensen in geïnteresseerd zouden zijn. Historische figuren zijn daarentegen een stuk aansprekender dus wellicht dat andere mensen dat ook interessant zouden vinden.
Het 80/20-probleem
Enfin, een ruwe eerste versie had ik nog zelf in elkaar geknutseld. Daarna had ik het idee weer even los gelaten en minder prioriteit gegeven. Dat gebeurt eigenlijk standaard bij mij wanneer ik een probleem opgelost heb of in ieder geval weet ik hoe ik het zou moeten oplossen: ik heb de 80% oplossing, maar om het tot 95% te brengen vind ik dan niet meer interessant. Of eigenlijk te veel gedoe. Via een kleine omweg, namelijk deze blog en de challenge om iedere maand iets op te leveren, is het nu dan toch gelukt. Daarnaast hielp AI enorm om de resterende 20% van hobbels, die het vervelendst zijn, weg te nemen.
Programmeren met AI: van concept naar details
Voor de “productie”-setting was AI uiteindelijk heel nuttig. En het was me vermoedelijk ook niet zo goed gelukt zonder AI. Mijn aanpak was eerst de algemene opzet van de workflow beschrijven aan Cursor/Claude Code en later om specifieke aanpassingen vragen. Hiermee had ik supersnel een script wat niet alleen de basisfunctionaliteit had dat ik al zelf had gemaakt, maar ook robuust was en aan foutafhandeling deed, iets waar ik notoir lui in ben om door te voeren. In feite is AI hiermee de ultieme slimme stagiair: je legt het concept uit, wijst naar documentatie, ga maar aan de gang en kom terug met iets dat zowel functioneel als robuust is.
Leren zonder AI
Het productiewaardig maken van de podcast zelf was de eerste aflevering uiteindelijk nog best wat werk. Ik denk/hoop dat dit voornamelijk door een leereffect komt (hoe werkt Audacity? hoe egaliseer ik de volumes? etc) die later sneller gaan. Daarnaast realiseer ik me nu dat ik voor dit deel AI ook niet om hulp had gevraagd: het ging om iets anders dan programmeren en dan vergeet ik nog wel eens dat AI (m.n. Perplexity) hierbij goede tips kunnen hebben. Aan de andere kant begrijp ik, zonder de hulp van AI, wel beter waarom een ruwe aflevering klaar maken voor uitzending nog zo veel werk is.
De waarde van ideeën
Enfin, reflecterend op mijn eerste idee naar productie brengen, begon ik me wel af te vragen wat nu de toegevoegde waarde van ideeën nog zijn als je zo snel kunt operationaliseren. Worden ideeën waardeloos omdat iedereen ze heeft en dus vrijwel direct kan testen? Of betekent deze democratisering juist dat er een survival of the fittest komt met betrekking tot ideeën en worden goede ideeën juist heel veel waard? In een volgende blog ga ik hier dieper over nadenken, want er is volgens mij geen eenvoudig antwoord.